Μπλε

εναρμονίζεις μια παλίρροια ...

σ' αυτή με γυροφέρνεις ...

τα πηγαιν' έλα σου καταρτρεγμένα θες να διαιωνίζονται

θάλασσα είμαι

ΓΥΝΑΙΚΑ

σου χαρίζομαι

το γέλιο μου, μην θες να ευτελίσω

Μηδέ όμως ΑΝΕΜΕ πνιγμένη θάλασσα θα δεις ...

Δεν είδες ...

Μηδέ και θ' Άδης ...

Αναθυμίασα από τους αυλοκόλακες

κάθε αυλής της ερημιάς,

...

πόσοι

πόσο πλησίασαν

...

Δεν θυσιάζομαι

ζητάς αλλού να πάω ;

.

.

(οι στίχοι είναι της Σ. Κούβαρη από το φωτογραφικό λεύκωμα του Κωστή Παπακωνσταντίνου "Κυθηρα Terra Mitica" )

Επιστροφή

Δρασκελίζω τις λέξεις,

αχός γόος δεν θ' ακουστεί

το επέβαλα.

Δίγραμμος ο ορίζοντας,

ξεστράτισα.

Λογχεύω με το βλέμμα μου τη γη,

στο ξέφαντο της επιστροφής

διανοίγομαι.

Δεν λιποτάκτησα.
Νικήθηκα...

α.κ.

καλπάζοντας ...

κλεμμένη στιγμή από την ροή του χρόνου …

σ’ αυτό το δρόμο

τον απέραντο
δίπλα στην θάλασσα
σε τούτη τη θάλασσα

.

ταξιδευτές ακούραστοι τα κύματά της
ακατάπαυστα μιλούν κάθε που θυμώνουν

πάντα έστρεφα το βλέμμα εκεί
κι ο χρόνος
ακίνητος
μέσα μου
γύρω μου
γιομίζοντας μ’ αρμύρας μυρωδιά την σκέψη

σε τούτη τη στιγμή

την κλεμμένη από τον χρόνο

κάλπασαν σιμά μου

της θάλασσας

καβαλάρηδες

α.κ.

(φωτογραφίες : Αφροδίτη Κυριάκη)